5 Dywizjon Artylerii Pancernej – historia i organizacja

5 Dywizjon Artylerii Pancernej to jednostka wojskowa, która odegrała istotną rolę w strukturach ludowego Wojska Polskiego podczas II wojny światowej. Sformowany na mocy rozkazu dowódcy Armii Polskiej w ZSRR, dywizjon wchodził w skład 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty, będącej częścią 1 Armii Wojska Polskiego. Jego działalność miała miejsce w kontekście dynamicznych zmian frontowych i trudnych warunków, w jakich znajdowały się polskie siły zbrojne. W artykule przyjrzymy się bliżej historii jednostki, jej strukturze organizacyjnej oraz wpływowi na działania militarne.

Początki dywizjonu

5 Dywizjon Artylerii Pancernej został utworzony 5 lipca 1944 roku, a jego formowanie miało miejsce w ZSRR. Na etapie organizacyjnym dywizjon przyjął sowiecki etat Nr 04/568, co wskazuje na ścisłe powiązania z radzieckimi standardami militarnymi. Choć planowano zaopatrzenie jednostki w nowoczesne działa samobieżne SU-76, rzeczywistość okazała się inna i dywizjon nigdy nie otrzymał pełnego sprzętu, co wpłynęło na jego późniejsze możliwości operacyjne.

Uroczystość przysięgi żołnierskiej miała miejsce 18 października 1944 roku w Przemyślu, co symbolizowało formalne rozpoczęcie działalności operacyjnej jednostki. Do kwietnia 1945 roku dywizjon znajdował się głównie na tyłach frontu, co dało czas na dalsze przygotowania i szkolenie żołnierzy.

Sprzęt i uzbrojenie

Pod koniec kwietnia 1945 roku sytuacja uległa zmianie, kiedy to dywizjon otrzymał zdobyczny sprzęt pancerny od Niemców. W wyniku działań remontowych przeprowadzonych przez 24 batalion remontu czołgów jednostka wzbogaciła swoje zaplecze o różnorodne pojazdy, w tym czołgi PzKpfw IV Ausf. J oraz działy samobieżne T-38 i T-3. Oprócz tego do dyspozycji dywizjonu trafiły też transportery opancerzone, co znacznie zwiększyło jego mobilność i zdolności bojowe.

Rodzaje sprzętu w dywizjonie

W skład zdobycznego uzbrojenia weszły:

  • 1 czołg PzKpfw IV Ausf. J
  • 3 działy samobieżne T-38 (75 mm)
  • 3 działy samobieżne T-3 (75 mm)
  • 1 półgąsienicowy transporter opancerzony Sd.Kfz.251
  • gąsienicowy improwizowany transporter opancerzony „EPA”

Wszystkie te pojazdy pozwoliły na wzrost zdolności bojowych dywizjonu oraz umożliwiły mu aktywniejsze uczestnictwo w działaniach wojennych.

Działania bojowe i zakończenie II wojny światowej

Po otrzymaniu nowego sprzętu, dywizjon zyskał na znaczeniu na polu walki. Uczestniczył w kluczowych operacjach, które miały miejsce podczas finalnych etapów II wojny światowej. Jednakże, mimo że 5 Dywizjon Artylerii Pancernej był dobrze przygotowany do działań bojowych, wojna w Europie zakończyła się 8 maja 1945 roku.

Dopiero po zakończeniu działań wojennych, 11 maja 1945 roku, jednostka dotarła do rejonu dyslokacji 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty. Było to czas wielkich zmian dla całej armii polskiej oraz jej struktury organizacyjnej.


Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).