Wprowadzenie do zjawiska choroby holenderskiej
Choroba holenderska to termin odnoszący się do niekorzystnych skutków gospodarczych, które mogą wystąpić w wyniku odkrycia i intensywnej eksploatacji bogatych złóż surowców naturalnych. Zjawisko to zostało po raz pierwszy opisane w 1977 roku przez tygodnik „The Economist”, który analizował sytuację gospodarczą Holandii po odkryciu znacznych zasobów gazu ziemnego w latach 60. XX wieku. Choć początkowo wydaje się, że wzrost produkcji surowców powinien prowadzić do ogólnego rozwoju gospodarki, w rzeczywistości może on prowadzić do regresu innych sektorów. W artykule zostaną omówione przyczyny tego zjawiska, jego konsekwencje oraz przykłady występowania w różnych krajach, w tym w Polsce.
Mechanizm działania choroby holenderskiej
Choroba holenderska jest efektem nieproporcjonalnego wzrostu jednego sektora gospodarki, zazwyczaj eksploatacji surowców naturalnych, co prowadzi do osłabienia konkurencyjności innych branż. Przyczyną tego zjawiska jest tzw. twierdzenie Rybczyńskiego, sformułowane przez brytyjskiego ekonomistę polskiego pochodzenia. Twierdzenie to wskazuje, że w małych krajach, w których relacje cen na rynkach światowych pozostają niezmienne, wzrost zasobów jednego czynnika produkcji prowadzi do rozwoju tej gałęzi przemysłu, która go wykorzystuje, kosztem pozostałych sektorów.
Przykład działania twierdzenia Rybczyńskiego
Aby lepiej zrozumieć to zjawisko, warto przyjrzeć się praktycznemu przykładowi. Załóżmy, że w kraju odkryto duże złoża gazu ziemnego. Wzrost wydobycia gazu wymaga dużych nakładów pracy i kapitału, co sprawia, że te zasoby są „wysysane” z innych branż. W rezultacie inne sektory, takie jak przemysł przetwórczy czy usługi, zaczynają cierpieć na brak inwestycji i pracowników, co może prowadzić do ich regresji.
Przykłady choroby holenderskiej na świecie
Choroba holenderska nie jest tylko problemem Holandii; wiele krajów doświadcza podobnych skutków po odkryciu znaczących zasobów surowców naturalnych. Na przykład Meksyk, który ma ogromne złoża ropy naftowej, oraz kraje skandynawskie, takie jak Norwegia, również zmagały się z tym problemem. W przypadku Norwegii znaczne wpływy z eksportu ropy naftowej doprowadziły do wzrostu wartości korony norweskiej, co negatywnie wpłynęło na konkurencyjność innych sektorów gospodarki.
Koncepcja klątwy surowcowej
Choroba holenderska często jest powiązana z pojęciem klątwy surowcowej, które odnosi się do paradoksalnej sytuacji, w której kraje bogate w zasoby naturalne osiągają gorsze wyniki gospodarcze niż te ubogie w surowce. Wiele afrykańskich państw boryka się z tym problemem – mimo posiadania cennych zasobów mineralnych nie potrafią one wykorzystać ich potencjału dla ogólnego rozwoju gospodarczego.
Choroba holenderska w Polsce
Polska również doświadczyła skutków choroby holenderskiej podczas swojego okresu gospodarczego centralnie planowanego. Duże zasoby węgla oraz odkrycie złóż siarki i miedzi skłoniły rząd do inwestowania znacznych środków w rozwój górnictwa. W latach 60. i 70. XX wieku ogromne nakłady finansowe skierowano na budowę kopalń i rozwój sektorów związanych z wyd
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).