Szymon Brej – Wybitny Profesor Nauk Rolniczych
Szymon Brej, urodzony 26 października 1913 roku w Dobryni, to postać, która na trwałe wpisała się w historię polskiej nauki, szczególnie w dziedzinie hodowli roślin. Jego wkład w rozwój tej dziedziny oraz wpływ na liczne pokolenia studentów sprawiają, że jest on pamiętany jako jeden z pionierów nauki na Uniwersytecie Wrocławskim i w Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Zmarł 19 listopada 1986 roku we Wrocławiu, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo naukowe oraz edukacyjne.
Studia i początki kariery akademickiej
Brej rozpoczął swoją edukację rolniczą na Wydziale Rolnym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Jego studia trwały od 1937 do 1946 roku, a zakończyły się uzyskaniem dyplomu magistra inżyniera rolnictwa. Te wczesne lata nauki były dla niego czasem intensywnego rozwoju intelektualnego oraz zdobywania wiedzy teoretycznej, która później miała stać się fundamentem jego kariery badawczej.
Po zakończeniu studiów, w lutym 1947 roku, Brej podjął pracę jako młodszy asystent w Katedrze Genetyki i Hodowli Roślin na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Politechniki Wrocławskiej. To tam zaczął realizować swoje pasje badawcze oraz przekazywać wiedzę nowym pokoleniom studentów.
Działalność naukowa i dydaktyczna
W 1950 roku Szymon Brej uzyskał stopień doktora nauk rolniczych dzięki pracy dotyczącej jakości odmian pszenic jarych i ozimych w specyficznych warunkach Dolnego Śląska. Jego badania przyczyniły się do lepszego zrozumienia tych roślin i ich adaptacji do lokalnych warunków klimatycznych. W kolejnych latach jego kariera rozwijała się dynamicznie – w 1960 roku otrzymał habilitację, a już dwa lata później tytuł profesora nadzwyczajnego. Ostatecznie w 1974 roku został profesorem zwyczajnym, co stanowiło ukoronowanie jego wieloletnich osiągnięć akademickich.
Jako kierownik Katedry Hodowli Roślin i Nasiennictwa Akademii Rolniczej we Wrocławiu, pełnił tę funkcję przez ponad dekadę, od 1956 do 1970 roku. Był nie tylko nauczycielem, ale również mentorem dla wielu studentów i pracowników naukowych. Jego działalność dydaktyczna zaowocowała wypromowaniem dziewięciu doktorów oraz wsparciem trzech habilitantów.
Organizacja i działalność w instytucjach naukowych
Brej był aktywnym członkiem wielu instytucji naukowych i organizacji związanych z hodowlą roślin. Pełnił rolę prodziekana Wydziału Rolniczego w latach 1953-1962 oraz dziekana w latach 1962-1964. Jego umiejętności organizacyjne i wizjonerskie podejście do nauki przyczyniły się do rozwoju wydziału oraz wsparcia dla badań nad hodowlą roślin.
Współpracował także z Laboratorium Technologii Zbóż Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin we Wrocławiu jako jego pierwszy kierownik od 1951 do 1963 roku. Brał aktywny udział w pracach Komitetu Hodowli i Uprawy Roślin Polskiej Akademii Nauk oraz Komitetu Fizjologii, Genetyki i Hodowli Roślin PAN.</
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).