Wstęp
Turkawka zwyczajna, znana również jako Streptopelia turtur, to średniej wielkości ptak wędrowny z rodziny gołębiowatych. W ostatnich latach gatunek ten stał się przedmiotem troski ekologów, ponieważ jest uznawany za gatunek narażony na wyginięcie. Turkawka, z jej charakterystycznym upierzeniem oraz pięknym śpiewem, od wieków fascynuje miłośników przyrody. W artykule przyjrzymy się bliżej temu interesującemu ptakowi, jego występowaniu, charakterystyce, zachowaniom lęgowym oraz aktualnej sytuacji ochrony gatunku.
Występowanie turkawki
Turkawka występuje w szerokim zakresie geograficznym. Można ją spotkać w Europie, na Wyspach Kanaryjskich, w północnej Afryce oraz w zachodniej Azji, sięgającej po Afganistan i północno-zachodnie Chiny. W Europie najliczniej zamieszkuje tereny Rosji, Turcji, Hiszpanii oraz Francji. Migracje turkawek odbywają się wiosną, zazwyczaj od kwietnia do maja, a powroty na zimowiska przypadają na sierpień i wrzesień. Zimują głównie w afrykańskich rejonach sawanny, jednak część populacji może również spędzać zimę w basenie Morza Śródziemnego.
W Polsce turkawka jest ptakiem lęgowym występującym na całym obszarze kraju, choć jej liczebność bywa zróżnicowana. Uznawana jest za zwiastuna wiosny ze względu na późniejsze przyloty w porównaniu do innych gołębi. Można ją spotkać zarówno w niższych partiach górskich, jak i w terenach wiejskich i leśnych.
Podgatunki turkawki
Obecnie wyróżnia się cztery podgatunki turkawki:
- S. t. turtur – zasiedla Europę oraz Maderę i Wyspy Kanaryjskie aż po zachodnią Syberię.
- S. t. arenicola – występuje w północno-zachodniej Afryce aż po Iran i północno-zachodnie Chiny.
- S. t. hoggara – zamieszkuje góry Aïr i Ahaggar w południowej Saharze.
- S. t. rufescens – spotykana w Egipcie i północnym Sudanie.
Proponowane były również inne podgatunki, jednak obecnie nie są one uznawane przez ornithologów.
Charakterystyka turkawki
Turkawka ma smukłą sylwetkę i osiąga długość około 27 cm oraz rozpiętość skrzydeł wynoszącą 54 cm. Jej masa ciała wynosi średnio od 140 do 160 gramów. Obie płci wyglądają podobnie; ich upierzenie jest głównie sino-szare z brązowordzawymi elementami wzoru łuskowatego na grzbiecie oraz pokrywach skrzydeł. Charakterystyczne dla tej ptaków są trzy czarno-białe prążki na bokach szyi oraz białe zakończenia piór ogonowych.
Młode osobniki różnią się od dorosłych brakiem intensywności kolorów oraz czarno-białych prążków na szyi. Ich oczy mają brązowy odcień zamiast pomarańczowego. Podczas lotu turkawki prezentują dynamiczny styl, przechylając ciało raz na
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).