Wstęp
Bitwy stoczone podczas II wojny światowej miały ogromny wpływ na bieg historii oraz kształt współczesnej Europy. Jednym z mniej znanych, ale znaczących wydarzeń tego okresu były walki o Wejherowo, które miały miejsce w marcu 1945 roku. Ta bitwa była częścią szerszej operacji pomorskiej i ukazała determinację zarówno żołnierzy radzieckich, jak i polskich w dążeniu do pokonania niemieckiej armii. W walce o Wejherowo brali udział różne formacje militarne, a jej przebieg był złożony i dramatyczny.
Przygotowania do bitwy
W marcu 1945 roku niemieckie zgrupowanie obronne na Pomorzu znajdowało się w trudnej sytuacji, dzieląc się na dwa główne sektory: zachodni oraz wschodni. Na zachodzie stacjonowała 11 Armia, podczas gdy na wschodzie skupiona była 2 Armia, która była otoczona przez siły radzieckie. W obliczu tej sytuacji Niemcy planowali utworzenie nowej linii obrony wzdłuż miejscowości takich jak Żarnowiec, Wejherowo, Kartuzy i Tczew. Z kolei 6 marca 1945 roku rozpoczęła się ofensywa radzieckiego 2 Frontu Białoruskiego, który miał na celu rozbicie okrążonej armii niemieckiej.
Przebieg walk
Bitwa o Wejherowo rozpoczęła się 12 marca 1945 roku. Celem ataku była nie tylko sama miejscowość, ale także wyparcie Niemców z kluczowych pozycji obronnych. Radziecka 1 Warszawska Brygada Pancerna, dowodzona przez pułkownika Aleksandra Malutina, otrzymała rozkaz przeprowadzenia ataku na Wejherowo. Po wcześniejszym przygotowaniu artyleryjskim czołgi brygady ruszyły do natarcia.
Atak na Wejherowo
W pierwszych godzinach ataku 3 batalion wsparł piechotę radziecką, a jego zadaniem było prowadzenie działań ofensywnych wzdłuż głównych dróg dojazdowych do miasta. Mimo trudnych warunków atmosferycznych i silnego oporu niemieckiego, Brygada Pancerna zdołała zdobyć istotne pozycje wokół Wejherowa. Podczas walk o miasto Niemcy zaczęli się cofać w kierunku Redy, co sugerowało osłabienie ich obrony.
Zajęcie Redy
Po zdobyciu Wejherowa czołgi 1 BPanc kontynuowały działania ofensywne, kierując się ku Redzie. Tam również doszło do intensywnych starć, w wyniku których Radzieckie i Polskie siły udało się przełamać opór niemiecki i wyprzeć ich z miasta. Walki trwały do późnych godzin popołudniowych, a ostatecznie Reda została opanowana przez oddziały sojusznicze.
Niemiecka kontra i dalsze walki
Mimo sukcesów odniesionych w Wejherowie i Redzie, Niemcy nie zamierzali rezygnować ze swojej obrony. Dnia 13 marca przeprowadzili kontratak na Janowo oraz jego okolice, gdzie znajdowały się umocnienia obronne zbudowane zarówno przed, jak i podczas wojny. Sytuacja była skomplikowana przez pomoc artylerii okrętowej znajdującej się w Gdyni, co znacząco utrudniało działania radzieckich i polskich żołnierzy.
Bitwa o Janowo
Początkowe próby zdobycia Janowa były nieudane; ob
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).